Geen opwinding over de toekomst.
In plaats daarvan verspreidden fluisteringen zich stilletjes door de menigte.
Velen geloofden dat het huwelijk niet uit liefde, maar uit gemakzucht was gearrangeerd.
Voor Malik, de vader van de bruid, betekende de ceremonie het einde van een verantwoordelijkheid die hij jarenlang had gedragen.
Zijn dochter, Zainab, was als jong kind haar gezichtsvermogen kwijtgeraakt.
Hoewel ze intelligent, bedachtzaam en opmerkelijk veerkrachtig was, had Malik moeite om voorbij haar handicap te kijken.
In zijn hart geloofde hij dat haar blindheid haar toekomst altijd zou beperken.
Een huwelijk gebouwd op lage verwachtingen
Toen het tijd was om Zainabs huwelijk te regelen, zocht Malik iemand die volgens hem bij haar situatie paste.
Hij vond Yusha.
Yusha stond in het hele dorp bekend als een hardwerkende maar arme man.
Hij accepteerde elk eerlijk werk dat hij kon vinden.
Sommige dagen repareerde hij hekken.
Andere dagen hielp hij boeren met het oogsten van gewassen of droeg hij voorraden voor kooplieden.
Hij bezat zeer weinig en woonde in een bescheiden huisje aan de rand van het dorp.
Vanwege zijn financiële situatie werden veel mensen over het hoofd gezien.
Malik geloofde dat hij twee problemen tegelijk had opgelost.
“Als geen van beiden veel kansen heeft,” dacht hij, “horen ze misschien bij elkaar.”
Het huwelijk werd snel geregeld.
