Want het doneren van een deel van je eigen lichaam is niet zomaar een medische handeling. Het is een daad van totale overgave. Betrouwbaar. Van moed.
En bovenal is het een daad van liefde.
Vandaag leeft die vader nog. Hij kan momenten delen met zijn familie, zijn kleinkinderen zien opgroeien, genieten van dingen die ooit verloren leken. En dat allemaal dankzij een beslissing die uit het hart van haar zoon was geboren.
Misschien zullen niet iedereen van ons zo’n situatie tegenkomen. Maar we hebben allemaal het vermogen om iets voor anderen te geven. Soms is het geen orgaan, noch zo’n extreme actie. Soms is het tijd, steun, begrip… Maar alles telt.
Want uiteindelijk is wat ons echt definieert niet wat we hebben, maar wat we kunnen doen voor degenen van wie we houden.
En dit verhaal maakt dat meer dan duidelijk.
