Ik deinsde achteruit, niet zeker of het wel veilig was om dichterbij te komen. Alle mogelijke scenario’s schoten door mijn hoofd. Was het een of ander zeedier dat op de een of andere manier in mijn tuin terecht was gekomen – meegesleept door een kat uit de buurt? Zou het een deel van een dier kunnen zijn, misschien de overblijfselen van iets groters? Of erger nog, was het iets volkomen onbekends? Iets onnatuurlijks?
Ik voelde me verscheurd tussen angst en fascinatie.
Ondanks de walgelijke stank en het griezelige uiterlijk kon ik niet weglopen zonder te weten wat het was. Ik greep in mijn zak, haalde mijn telefoon tevoorschijn en maakte snel een foto van het bizarre object. Daarna opende ik mijn browser en begon ik de meest accurate beschrijving te typen die ik kon bedenken: “rode slijmerige paddenstoel met een vieze geur.”
Tot mijn verbazing – en lichte afschuw – verschenen er vrijwel direct resultaten. De zoekpagina vulde zich met verontrustende foto’s van bijna identieke organismen, stuk voor stuk even vreemd en grotesk als het ding in mijn tuin. Ik klikte op de eerste link, en daar was het – het antwoord op het mysterie.
Het was helemaal geen dier.
De op een wezen lijkende massa in mijn tuin was in werkelijkheid een schimmel , bekend als Anthurus archeri , beter bekend als duivelsvingers of octopusstinkzwam . Deze bizarre paddenstoel, oorspronkelijk afkomstig uit Australië en Tasmanië , heeft zich inmiddels over de hele wereld verspreid en duikt vaak plotseling en zonder waarschuwing op in tuinen en bossen. Hij begint zijn leven in een wit, eivormig zakje, waaruit verschillende lange, rode, vingerachtige structuren tevoorschijn komen, bedekt met een kleverige zwarte substantie die een sterke, rottende geur verspreidt.
