Mijn gemene schoonzus deed eindelijk aardig en nodigde mijn zoon uit voor een leuk dagje uit. Twee uur later belde mijn nichtje me huilend op. Mijn moeder zei dat het maar een grapje was, maar dat hij niet wakker werd. Ik ben er meteen heen gerend en heb de politie gebeld. Wat er daarna gebeurde, deed haar doodsbang worden.

‘Tante… tante Sarah, kom alsjeblieft,’ hijgde Lily, haar stem nauwelijks hoorbaar door de wind. ‘Er is iets mis met Caleb. Mama zei dat het maar een grapje was om hem stil te krijgen, maar… maar hij wordt niet wakker.’

De wereld leek op zijn kop te staan. “Lily, luister heel goed naar me,” zei ik, mijn stem angstaanjagend kalm terwijl de adrenaline door mijn lijf stroomde. “Waar ben je?”