Paris ha contado que su padre le enseñó disciplina desde pequeña. No porque fuera estricto de forma cruel, sino porque quería prepararla para la vida. Sabía que sus hijos no tendrían una vida común, y por eso se esforzó en inculcarles principios sólidos. Les enseñó a ser agradecidos, a respetar a los demás y a no dejarse llevar por la fama o el dinero.
También ha hablado sobre el amor que él sentía por ellos. Según Paris, Michael hacía todo lo posible por protegerlos. Muchas personas recuerdan las imágenes de los niños usando máscaras o cubriendo sus rostros, algo que generó críticas en su momento. Pero Paris explicó que eso no era un capricho extraño, sino un intento desesperado de darles algo que él nunca tuvo: privacidad.
Michael Jackson had zijn hele leven in de schijnwerpers geleefd. Sinds hij een kind was, keek de wereld naar hem. Ik wist wat het betekende om niet vrij te kunnen lopen, geen normale vrienden te hebben, niet het leven zonder camera’s te kunnen ervaren. En ze wilde niet dat haar kinderen hetzelfde zouden lijden.
Paris heeft ook duidelijk gezegd dat haar vader menselijk was. Dat hij gebreken had, net als iedereen. Maar ze houdt vol dat de man die ze ontmoette niet het monster was dat sommigen afschilderden. Voor haar was hij iemand met een groot hart, iemand die diep om anderen gaf.
Hierover praten is niet makkelijk geweest. Elke keer dat hij zijn naam noemt, schiet de publieke belangstelling omhoog. Elk woord wordt geanalyseerd, geïnterpreteerd en besproken. Maar Parijs heeft geleerd ermee te leven.
Een deel van haar genezingsproces is het vinden van haar eigen pad. In plaats van te proberen een kopie van zijn vader te worden, heeft hij zijn eigen identiteit opgebouwd. Hij heeft zich volledig toegewijd aan muziek, modellenwerk en acteren, maar maakt altijd duidelijk dat hij niet van plan is Michael Jackson te vervangen of te concurreren met zijn nalatenschap.
Zijn muziek is in feite totaal anders. Hij heeft een meer alternatieve, introspectieve stijl. Haar teksten weerspiegelen diepe emoties, persoonlijke ervaringen en een zeer uitgesproken gevoeligheid. Veel fans hebben gemerkt dat, hoewel zijn geluid anders is, er iets is aan zijn manier om emoties over te brengen dat hem aan zijn vader doet denken.
Maar Paris heeft niet alleen over de kunstenaar gesproken. Hij heeft ook gesproken over de man achter de mythe. Hij heeft eenvoudige herinneringen gedeeld, alledaagse momenten die een liefdevolle vader tonen. Zoals wanneer hij haar ‘s ochtends wakker maakte, als hij haar advies gaf, of wanneer ze gewoon tijd samen doorbrachten.
