Ese es el Michael Jackson que vive en su memoria.
Uno que la abrazaba.
Iemand die voor haar zorgde.
Iemand die van haar hield.
Naarmate de tijd verstreek, heeft Paris kracht gevonden in haar eigen stem. Ze is niet langer het beschermde kind van vroeger. Ze is een vrouw die pijn heeft doorstaan, die druk heeft overleefd en die heeft geleerd haar eigen verhaal te vertellen.
En daarmee heeft hij de wereld een andere kant van Michael Jackson laten zien. Niet het icoon. Niet de legende. Maar de mens.
Een vader.
