Voor het eerst begreep hij dat hij vrijgevigheid had verward met de behoefte om geaccepteerd te worden.
En die twee dingen zijn totaal verschillend.
Die nacht zocht hij zijn toevlucht onder een oude boom.
De wind waaide hard en de regen kletterde op de bladeren.
Daar ontmoette hij een oude uil die jarenlang het leven vanuit de hoogte had geobserveerd.
De uil merkte meteen het verdriet van de kraai op.
‘Waarom huil je?’ vroeg hij kalm.
De kraai antwoordde vrijwel zonder kracht.
