Er zijn gevallen waarin ontrouw voortkomt uit een persoonlijke crisis. Veel mannen maken periodes door van angst voor het ouder worden, frustratie op het werk of onzekerheid over hun leven. Sommigen bereiken een bepaalde leeftijd en hebben het gevoel dat ze hun jeugd, vrijheid of opwinding kwijt zijn. Ze zoeken dan naar nieuwe ervaringen om zich weer levend te voelen. Het is een soort wanhopige poging om de gevoelens die ze denken te zijn kwijtgeraakt, terug te winnen.
Er zijn echter ook mannen die simpelweg nooit klaar waren voor trouw. Hoe hard het ook mag klinken, sommige mensen genieten van een dubbelleven, de spanning van geheimhouding en het gevoel twee relaties tegelijk te kunnen onderhouden. In deze gevallen is er niet per se sprake van een diepgaand huwelijksprobleem; soms is het een gedragspatroon dat verband houdt met emotionele onvolwassenheid of een gebrek aan oprechte betrokkenheid.
Veel vrouwen vragen zich af: “Als zijn huwelijk zo slecht was, waarom gaat hij dan niet weg?” De realiteit is dat veel mannen hun huwelijk niet verlaten, zelfs niet als ze een minnares hebben. Sommigen zijn bang de stabiliteit van hun gezin te verliezen, anderen willen hun kinderen niet beïnvloeden, en velen zijn simpelweg gewend geraakt aan het gemak van het gescheiden houden van hun beide levens. Ze willen hun gezin behouden terwijl ze buiten de relatie zoeken naar wat ze missen.
Gewoonte speelt ook een belangrijke rol. Na vele jaren samen te zijn, zien sommige stellen elkaar niet meer als een stel en gaan ze bijna functioneren als levenspartners. Ze delen verantwoordelijkheden, rekeningen en verplichtingen, maar de emotionele en romantische band vervaagt. Dan verschijnt er een derde persoon die sluimerende gevoelens weer aanwakkert.
