Noah hield de doek met trillende handen omhoog.
— Ik denk dat die van Lily was.
Daniel staarde ernaar. Alle kleur was uit zijn gezicht verdwenen.
Toen fluisterde hij:
Toen fluisterde hij:
— Raak niets anders aan.
Twintig minuten later stonden politiewagens voor het huis geparkeerd.
Alles veranderde toen rechercheur Claire Bennett Harolds slaapkamer binnenkwam.
Het was niet langer het huis van een oude man.
Het was een plaats delict.
Dann kam Margaret.
Ze zag de roze stof en verstijfde.
Ze schreeuwde niet.
Deze stilte was erger.
—Dat is van Lily — fluisterde ze. —Ik heb deze bloemen met haar gemaakt.
Uren later vond een agent een bruin notitieboekje verstopt in een oude kussensloop.
Rechercheur Bennett opende het.
Haar gezicht veranderde.
Toen keek ze naar het achterraam.
— Er staat een schuur in de tuin — zei ze.
De officieren drongen om middernacht het kasteel binnen.
In de schuur vonden ze een verborgen deur onder houten planken.
En daaronder…
Een trap die naar de duisternis leidde.
DEEL 2
Noah stond in de tuin en kon niet bewegen.
De regen was gestopt, maar er droop nog steeds water van het dak van de schuur. De hele plek rook naar nat hout, modder en iets ouds dat veel te lang was opgesloten.
Margaret begon te beven.
—Nee — fluisterde ze. —Alsjeblieft, nee…
Daniel sloeg zijn armen om haar heen, maar zelfs hij leek elk moment zijn benen te kunnen begeven.
Twee agenten gingen als eerste neer.
Twee agenten gingen als eerste neer.
Rechercheur Claire Bennett volgde, met een zaklamp bij zich.
Het luik bleef open.
Noah staarde naar de zwarte trap, en voor een vreselijk moment voelde hij zich weer zeven jaar oud.
Wachtend.
Luisteren.
In de hoop dat iemand zou zeggen dat het allemaal een vergissing was.
Er ging een minuut voorbij.
Toen twee.
Dan drie.
Niemand sprak.
Zelfs de buren achter het hek waren stil.
Eindelijk klonk de stem van rechercheur Bennett van beneden.
Stil.
Beven.
— Laat de familie hier niet naar beneden komen.
Margaret zakte in Daniels armen neer.
Noah hoefde niets te zien.
Hij begreep het al.
Lily was nooit weggelopen.
Ze had de stad nooit verlaten.
Ze was er de hele tijd geweest.
Onder dezelfde grond waar het gezin op zondag had gegeten.
Onder dezelfde binnenplaats waar kinderen hadden gespeeld.
Onder het huis van de man die ze grootvader noemden.
De zoektocht duurde drie dagen.
