Postelein groeit in tuinen en op terrassen. Lees meer over de toepassingen, de werkelijke voordelen, de risico’s en hoe je het zorgvuldig kunt herkennen.
In veel tuinen verschijnt een laagblijvende plant met roodachtige stengels en vlezige bladeren, die sommige mensen uittrekken in de veronderstelling dat het nutteloos onkruid is. Die plant zou echter postelein kunnen zijn, wetenschappelijk bekend als Portulaca oleracea. In verschillende landen wordt het ook wel gewone postelein of verdolagas genoemd.
Postelein heeft faam verworven als een “waardevolle” plant omdat het eetbaar, winterhard en voedzaam is. Het wordt gebruikt in salades, soepen, stoofschotels, omeletten, roerbakgerechten en traditionele recepten. De smaak is licht zuur en fris, vergelijkbaar met een milde mix van spinazie en citroen.
Hoewel veel publicaties het presenteren als “goud in de tuin”, is het belangrijk om een evenwichtig beeld te hebben. Postelein kan een nuttige en voedzame plant zijn, maar het is geen wondermiddel. Bovendien moet je, voordat je een plant uit je tuin eet, deze goed identificeren, weten waar hij vandaan komt en hem vermijden als hij mogelijk is blootgesteld aan pesticiden, vervuiling of dieren.
