Ik draaide mijn pols.
Ik rukte me los uit zijn greep.
Ik gebruikte zijn momentum om hem op de bank te gooien.
Het gebeurde allemaal in een fractie van een seconde.
Hij stond op, volkomen vernederd.
Hij greep een stoel.
Hij dacht dat hij die als wapen kon gebruiken.
Hij had geen schijn van kans.
Ik geef al meer dan acht jaar zelfverdedigingscursussen aan vrouwen die slachtoffer zijn van geweld.
Ik heb ook beveiligingspersoneel getraind.
Ik nam de stoel van hem over.
Ik drukte hem met zijn gezicht naar beneden op de grond.
En ik hield de telefoon voor zijn gezicht.
“Ik heb precies herhaald wat u zei.”
In eerste instantie beledigde hij me.
Vervolgens ontkende hij alles.
Uiteindelijk begon hij te huilen.
“Mijn moeder zei dat ik dit moest doen.”
Een vrouw luistert pas als ze begrijpt wie hier de baas is.”
Ik liet niet los. “Wat zei ze nog meer?” Ze sloot haar ogen.
“Dat hij eerst de controle over uw geld moet hebben.”
En dan proberen ze je over te halen om de documenten te ondertekenen.” Ik haalde haar telefoon uit mijn zak.
Hij was nog steeds ontgrendeld.
Het gesprek met haar moeder was nog gaande.
