Wat steeds terugkomt in haar opmerkingen is niet alleen de behoefte aan intimiteit, maar ook de behoefte om op een andere manier te bestaan: om zich gewenst, begrepen en gesteund te voelen, al is het maar even. Ze geeft toe dat deze houding onvolwassen kan lijken: weglopen in plaats van de moeilijkheden onder ogen te zien. Ze benadrukt echter één punt: deze mannen hebben het niet altijd over een gebrek aan liefde. Velen beweren oprecht van hun vrouw te houden. Een tegenstrijdigheid die moeilijk te accepteren is, maar die ze naar eigen zeggen al talloze keren heeft waargenomen.
Na verloop van tijd begreep ze dat ontrouw niet altijd synoniem is met een gebrek aan liefde. Sommige mensen verdelen hun leven in tweeën: aan de ene kant stabiliteit, familie en hun gedeelde geschiedenis; aan de andere kant een ruimte los van verantwoordelijkheden. Dit maakt verraad niet goed, maar het werpt wel licht op de onderliggende mechanismen. Volgens haar handelen veel mensen vanuit een onvermogen om hun behoeften te uiten, conflicten aan te gaan of hun eigen gedrag te bevragen.
