Deel 1
“Als u iets voor uw dochter wilt bewaren, meneer Mercer, stop dan met de held uithangen en teken vóór vrijdag.”
Caleb Mercer hoorde die zin zes weken nadat hij die avond de deur van zijn werkplaats had geopend voor een doorweekte oude vrouw, die rillend in de ijskoude regen stond die de landweg in een spiegel had veranderd.
Die avond had hij slechts 186 dollar op zijn rekening, twee achterstallige hypotheekbetalingen en een zevenjarig meisje dat op drie meter afstand van zijn werktafel lag te slapen.
De vrouw verscheen kort voor 22.00 uur op de veranda, haar jas plakte aan haar lichaam en haar lippen waren bijna paars.
“Neem me niet kwalijk, meneer. Zou ik even op uw veranda mogen zitten tot de straatveger van de gemeente langskomt? Mijn auto is van de weg geraakt. Ik zal u niet storen.”
Caleb had de tekenlamp boven een stapel bouwtekeningen laten branden en deed de deur maar net open.
—Hoe lang is hij daar al?
