Claire vroeg of ze gewond was.
“Het fysieke gedeelte is voorbij,” antwoordde Eleanor. “Het andere deel begint nu pas.”
Claire arriveerde vier dagen later in een zwarte SUV, gekleed in een grijze jas, vergezeld door een vrouw genaamd Dana Brooks met een dossier vol juridische documenten. Ze ging de keuken binnen, klaar om haar moeder te redden van een opportunistische weduwnaar.
Maar ze trof Eleanor aan in Rachels groene vest. Ze trof Lily aan terwijl ze met breuken bezig was. Ze vond het sluitingsbevel naast een doos kleurpotloden. Ze trof Caleb aan terwijl hij de korst van de boterham van zijn dochter sneed.
‘Heb je contact opgenomen met journalisten?’ vroeg Claire.
-Nee.
—Heeft hij om geld gevraagd?
-Nee.
—Dus, wat wil je?
Caleb legde de twee plannen, Rachels e-mail en de annulering van de workshop uit.
—Heropen het dossier van mijn vrouw. Voer een grondige inspectie uit. Leg Ironwood stil totdat de buren het werkelijke plan zien.
Claire keek naar Dana. Dana leek zich niet op haar gemak te voelen.
Die middag controleerden ze codes, datums en toegangsgegevens. De gebruiker die Rachels waarschuwing had gesloten, was Martin Kessler, de regionale directeur van Northline. Dezelfde man had ook de leiding over Ironwood Landing.
Claire wilde het in privé afhandelen.
