“Alle mannen zijn leugenaars.” Met deze woorden sloot Violeta haar radioprogramma af. Haar levenservaringen en de talloze verhalen die ze van haar luisteraars hoorde, hadden dat bewezen. Maar een date met een collega deed haar twijfelen aan haar overtuiging. Na een telefoontje van een vreemde raakte ze ervan overtuigd dat ze altijd gelijk had gehad.
Violeta zat comfortabel in haar stoel, lichtjes naar de microfoon toe gebogen, in de knusse, schemerige studio van een lokaal radiostation.
Het zachte gezoem van de apparatuur en het zwakke gebrom van de lampjes op het bedieningspaneel verspreidden een warme, gouden gloed door de kamer.
Tegenover haar zat James, haar co-presentator, in een meer ontspannen houding. Zijn vingers tikten ritmisch op de tafel terwijl ze luisterden naar de stem die krakend uit de luidsprekers klonk.
Uitsluitend ter illustratie. | Bron: Midjourney
Uitsluitend ter illustratie. | Bron: Midjourney
“Hij gaat bij me weg…” Susans stem trilde en een gedempte snik was te horen.
“Ik weet niet wat ik moet doen. We praten nauwelijks meer met elkaar. Ik had nooit gedacht dat ik in een radioprogramma om advies zou vragen, maar ik heb niemand anders die naar me wil luisteren.”
Violet schoof haar koptelefoon recht en haar gezichtsuitdrukking verzachtte.
“Maak je geen zorgen, Suzy, toch? Is dat je naam?”
