In plaats van haar geduld te verliezen, werkte Sloane de hele nacht door. Ze bevestigde een genummerd label aan elk van de 245 appels die nog te redden waren. Op elk label stond: * “Geplukt van Sloanes appelboom zonder toestemming.”* Vervolgens schikte ze de appels zorgvuldig in perfecte rijen in Ryans tuin. In het midden stond een bordje: * “De wind waait beide kanten op.”*
Ryan schreeuwde, dreigde en rende naar de gebouwbeheerder. Maar Sloane had de video. De politie arriveerde. Een boomverzorger beoordeelde de schade. Ryan kreeg een boete, moest de reparatiekosten betalen en een taakstraf uitvoeren. De rechter gaf hem, met een vleugje humor, de opdracht om de openbare boomgaard van de stad te onderhouden.
Wanneer een boom een hele buurt samenbrengt
. Het verhaal had daar kunnen eindigen. Maar de buurt veranderde. De vertegenwoordiger van het gebouwbeheer stelde voor om een appelfestival te organiseren. Sloane aarzelde even, maar zei toen ja.
De daaropvolgende herfst stroomden hele families naar haar tuin met potten, taartvormen en ciderpersen. Kinderen plukten appels, een buurvrouw gaf les in jam maken en iemand liet de eerste taart aanbranden. De hele buurt rook naar suiker en kaneel.
De boom van Dean stond niet langer alleen symbool voor verdriet. Hij stond nu symbool voor het leven.
Soms helpen degenen die ons kwaad willen doen ons onbewust onze kracht te vinden.
