Het waargebeurde verhaal van de jonge marinier die een explosie overleefde, tientallen operaties meemaakte en de Medal of Honor ontving.
Een waargebeurd verhaal dat zich afspeelde in Afghanistan.
De afbeelding wordt vaak vergezeld door de zin: “Ze gebruikte haar lichaam om de bom af te schermen en te redden…”. Hoewel de kop onjuist is, is de gebeurtenis waarnaar wordt verwezen wel uitgebreid gedocumenteerd.
Het was geen gewone bom, maar een handgranaat die tijdens een aanval in Afghanistan werd gegooid. De hoofdpersoon van het verhaal was William “Kyle” Carpenter, een Amerikaanse marinier die zijn leven riskeerde om zijn kameraad Nicholas Eufrazio te beschermen.
De aanval vond plaats op 21 november 2010 in de provincie Helmand. Carpenter was 21 jaar oud en nam deel aan zijn eerste gevechtsmissie. Zijn reactie in die cruciale seconden resulteerde in ernstige verwondingen, maar zorgde er wel voor dat beide mariniers het overleefden.
Wat gebeurde er op het dak van de basis?
Carpenter en Eufrazio hielden de wacht vanuit een met zandzakken beschermde positie op het dak van de Dakota Patrol Base in het district Marjah.
Tijdens een aanval gooiden vijandelijke strijders meerdere granaten. Eén daarvan belandde in de kleine stelling waar de twee mariniers zich bevonden.
In het officiële verslag staat dat Carpenter zich onmiddellijk naar het explosief bewoog met de bedoeling zijn partner te beschermen. Toen de granaat ontplofte, ving zijn lichaam de volle impact op.
Sommige verslagen vatten de gebeurtenis samen door te zeggen dat hij “op de granaat sprong”. Een nauwkeurigere beschrijving is dat hij zich ernaartoe wierp om zich tussen de explosie en Eufrazio te plaatsen.
Er was geen tijd om een plan te maken. De reactie vond in seconden plaats, in een situatie van enorm gevaar en verwarring.
De ernstige verwondingen die hij opliep
De explosie veroorzaakte verwondingen aan vrijwel elk deel van Carpenters lichaam. Officiële rapporten geven aan dat hij zijn rechteroog verloor, ernstig kaakletsel opliep, meerdere botbreuken had en een klaplong.
Hij liep ook hoofdletsel op door rondvliegende fragmenten en moest een hersenoperatie ondergaan om deze te verwijderen. Het trauma was zo ernstig dat hij meer dan een jaar lang grote moeite had met spreken.
De schade aan zijn gezicht vereiste een uitgebreide reconstructie. Ook zijn rechterarm was ernstig beschadigd, waardoor talloze operaties en een lang proces nodig waren om de beweeglijkheid ervan terug te winnen.
Artsen en revalidatieteams hebben jarenlang aan hem gewerkt. Carpenter onderging meer dan 40 operaties, naast fysiotherapie, ergotherapie en logopedie.
