Toen ze glimlachte, zagen ze de dochter en zus die ze altijd al gekend hadden.
Als ze lachte – wat steeds minder vaak gebeurde – herinnerden ze zich het meisje dat droomde van een universitaire opleiding en hele dagen doorbracht met het identificeren van wilde bloemen in de bergen.
Maar achter dat vertrouwde gezicht voelde iets anders aan.
Iets onzichtbaars.
Iets dat met elke week sterker leek te worden.
En hoewel niemand het hardop zei, begon elk gezinslid zich hetzelfde af te vragen.
Wat was er die nacht precies op de bergkam gebeurd?
En nog belangrijker…
Wat was er met Vera mee naar huis gekomen?
