Op een avond kwam hij naar me toe, nerveus heen en weer schuifelend en friemelend aan de touwtjes van zijn hoodie, zoals hij vroeger deed toen hij klein was.
‘Mam,’ zei hij zachtjes, zonder me recht in de ogen te kijken. ‘Vanavond, tijdens de diploma-uitreiking, ga ik je iets laten zien. Dan begrijp je waarom ik me zo heb gedragen.’
Mijn maag trok samen. “Wat moet ik begrijpen, schat?”
Hij glimlachte nerveus. “Wacht maar af.”
De dag van de diploma-uitreiking was aangebroken en ik was vroeg in de aula.
De sfeer was er vol opwinding: ouders maakten foto’s, leerlingen lachten in hun toga’s en afstudeerhoeden, en leraren feliciteerden families.
Toen zag ik mijn zoon – en verstijfde ik.
Liam kwam binnen in een zwierige rode jurk die schitterde in het licht van de zaal.
