Een andere veelgemaakte fout is het verwaarlozen van voeding. Soms uit gemakzucht, soms uit gewoonte en soms door een gebrek aan voedingskennis, volgen veel ouderen diëten die simpelweg niet voor hen werken. Te veel koolhydraten, te weinig eiwitten, te veel suiker, te weinig vocht… en het resultaat is een lichaam dat niet krijgt wat het nodig heeft om sterk te blijven. Voeding is op deze leeftijd cruciaal: zonder voldoende eiwitten neemt de spiermassa snel af; zonder voldoende vitaminen en mineralen verzwakt het immuunsysteem; zonder vezels en water begint het spijsverteringsstelsel te haperen. Goed eten gaat niet over veel eten, maar over slim eten. Soms kunnen kleine veranderingen – zoals meer groenten eten, minder bewerkte voedingsmiddelen consumeren of meer water drinken – de gezondheid radicaal verbeteren.
De vierde fout heeft te maken met het sociale leven, of liever gezegd, het gebrek daaraan. Veel ouderen leven, door omstandigheden of gewoontes, in isolatie. Misschien wonen ze alleen, misschien is hun sociale kring in de loop der jaren kleiner geworden, of misschien zijn ze eraan gewend geraakt om niet deel te nemen aan sociale activiteiten. Isolatie is een stille en dodelijke vijand. Het is bewezen dat chronische eenzaamheid de levensduur bijna net zoveel verkort als roken. De geest heeft gezelschap, gesprekken, lachen en motivatie nodig om actief te blijven. Wanneer iemand zich isoleert, neemt het risico op depressie, cognitieve achteruitgang en zelfs dementie toe. Het onderhouden van contacten, hoe weinig ook, is essentieel. Een kopje koffie met een vriend, een familiebijeenkomst, een boekenclub – elke activiteit die je met anderen verbindt, is als balsem voor de hersenen.
