“Vijf jaar lang was ik familie wanneer je geld, advocaten of dokters nodig had. Maar zodra je vrouw me vernederde, werd ik ineens de vrouw die van je zoon leefde.”
Er viel een stilte in de kamer.
Voordat ze wegging, legde Emily nog een map op tafel.
Daarin zaten verdachte financiële transacties met betrekking tot schijnvennootschappen.
“We kunnen dit morgen bespreken,” zei ze kalm. “Of misschien willen de federale aanklagers het liever eerst bespreken.”
Een uur later belde Natalie.
“Emily, luister alsjeblieft. Andrew en ik zijn gewoon vrienden.”
Emily opende een ander dossier.
“Betaalt hij normaal gesproken de huur van het appartement van zijn vrienden?”
Natalie zweeg.
Emily vervolgde:
“Ik weet ook van je reizen naar Miami, de familie van je vader.”
