Haar muziek is in feite compleet anders. Het heeft een meer alternatieve, meer introspectieve stijl. Haar teksten weerspiegelen diepe emoties, persoonlijke ervaringen en een zeer uitgesproken gevoeligheid. Veel fans hebben opgemerkt dat, hoewel haar geluid anders is, er iets in de manier waarop ze emoties overbrengt zit dat doet denken aan haar vader.
Maar Paris heeft het niet alleen over de artiest gehad. Ze heeft het ook gehad over de man achter de mythe. Ze heeft eenvoudige herinneringen gedeeld, alledaagse momenten die een liefdevolle vader laten zien. Zoals wanneer hij haar ‘s ochtends wakker maakte, wanneer hij haar advies gaf, of wanneer ze gewoon tijd samen doorbrachten.
Dat zijn de herinneringen die ze het meest koestert. Want voor haar was Michael Jackson geen legende. Hij was haar vader.
Ze heeft ook erkend dat opgroeien zonder hem extreem moeilijk was. Tijdens haar adolescentie maakte ze een donkere periode door.