Het dak zakte gevaarlijk door in het midden, en verschillende balken in de muren waren verrot, waardoor er gaten waren ontstaan waar wind en regen doorheen kwamen. Maar het was duidelijk bewoond. Rook steeg op uit een ruwe stenen schoorsteen, en door de kieren in de muren kon Blackwood beweging binnen zien. Hij riep, en maakte zich bekend als de wetshandhaver.
Na een lange stilte hoorde hij een dunne, onzekere vrouwenstem die vroeg of ze werkelijk van buiten de vallei kwamen. Toen Blackwood bevestigde dat dit het geval was, ging de deur langzaam open en onthulde een aanblik die alle begrip tartte. Twee vrouwen stonden in de deuropening, beiden zo ondervoed dat ze bijna uitgemergeld waren, hun kleding bestond uit niet meer dan vodden.
De oudste van de twee, een vrouw die Blackwood later zou identificeren als Patience Shepherd, was wellicht eind vijftig, met volledig wit haar en een gezicht getekend door een leven vol ontberingen. De jongere vrouw, Eliza, leek eind dertig, maar zag er veel ouder uit, met een lege blik in haar ogen, alsof haar geest al lang geleden gebroken was.
Achter hen, in de schemering van de hut, zag Blackwood kinderen, minstens zes, in leeftijd variërend van baby’s tot jonge tieners. Verschillende van hen vertoonden duidelijke tekenen van ernstige ontwikkelingsproblemen; hun gelaatstrekken waren getekend door de kenmerkende misvormingen die het gevolg zijn van generatieslange inteelt. De geur die uit de hut opsteeg was overweldigend, een mengsel van menselijke uitwerpselen, ziekte en wanhoop.
Patience was de eerste die sprak, haar woorden stroomden eruit alsof ze bang was dat ze niet mocht uitpraten. Zij en Eliza werden hier al jaren vastgehouden, zei ze, opgesloten in dit vervallen gebouw en het was hen verboden de hoofdcabine te naderen, behalve wanneer ze geroepen werden. Ze waren respectievelijk de vrouwen van Obadiah en Jedodiah, getrouwd met hun eigen neven in ceremonies die door Matilda werden voltrokken volgens de heilige wetten van de familie.
De derde broer, Malachi, was met zijn eigen moeder getrouwd, en zij bleef in de hoofdhut wonen als matriarch van de familie en handhaver van hun verdraaide doctrine. De kinderen waren het product van deze verbintenissen, en vele anderen werden geboren om binnen enkele dagen of weken te sterven, hun lichamen ergens op het terrein begraven.
Elizabeth, legde Patience uit terwijl de tranen over haar getekende gezicht stroomden, was Eliza’s dochter, geboren uit haar relatie met haar broer. Het meisje was ook voorbestemd om aan een van de broers te worden uitgehuwelijkt, waarmee de cyclus zich zou herhalen, maar ze had de moed gevonden om te vluchten. Blackwood voelde een koude woede in zijn borst opkomen terwijl hij luisterde, een woede die door zijn jarenlange ervaring was getemperd tot iets doelgerichts en gefocusts.
Hij beval zijn ondergeschikten de vrouwen en kinderen onmiddellijk uit de hut te halen en hen klaar te maken voor transport terug naar de stad. Vervolgens stelde hij Patience een vraag die al sinds Elizabeths eerste opmerking over baby’s die in het zand sliepen in haar hoofd speelde. ‘Waar waren de graven?’ Patience aarzelde en keek terug naar de hoofdhut, alsof ze nu nog steeds wraak vreesde.
Vervolgens wees ze naar een gebied achter het vervallen gebouw, een stukje grond dat eruitzag alsof het ooit een kleine tuin was geweest. Blackwood liep naar de plek en knielde neer om de aarde zorgvuldig te onderzoeken. De grond was op verschillende plaatsen omgewoeld, waardoor er kleine heuveltjes waren ontstaan die nauwelijks zichtbaar waren onder het oprukkende onkruid.
Hij begon met zijn blote handen te graven en binnen enkele minuten had hij de kleine botjes van een baby blootgelegd, gewikkeld in verrotte stof en begraven op minder dan 60 centimeter onder de oppervlakte. Tegen de tijd dat Blackwood en zijn mannen met hun bewijsmateriaal en getuigen terugkeerden naar de hoofdcabine, was de schemering al over Iron Hollow gevallen. De drie broers stonden precies waar ze waren achtergelaten, roerloos als standbeelden, terwijl Matilda op de veranda wachtte met haar armen over elkaar.
Blackwood kondigde aan dat ze allemaal gearresteerd waren wegens incest, wederrechtelijke vrijheidsberoving en het bijdragen aan de dood van kinderen. Hij verwachtte verzet, misschien zelfs geweld, maar in plaats daarvan staarden de Shepherds hem alleen maar aan met uitdrukkingen van koude minachting. Matilda sprak nogmaals, haar stem klonk duidelijk door de donker wordende tuin.
