Vanaf het moment dat ik dat verhaal voor het eerst hoorde, voelde ik een rilling die me vaker vergezelde dan ik dacht. Een gewone nacht, een tent, vrouwen die werken… en bij zonsopgang alleen stilte en tragedie. “The Coppel Case” werd een symbool van horror en mysterie: zes vrouwen die elke nacht een inventaris maakten in een filiaal en er nooit levend uitkwamen.

Ik heb me geroepen gevoeld dit verhaal te delen, niet om te shockeren, maar om te herinneren dat achter elk wreed nieuws gezichten, gebroken gezinnen, onbeantwoorde vragen en een gemeenschap die gerechtigheid eist, schuilgaan. Want als zoiets gebeurt, mag niemand het vergeten.

📌 BELANGRIJK: De video die met dit verhaal te maken heeft, is aan het einde van het artikel te vinden.

Het was de nacht van 10 november 2010 toen zes arbeiders een vestiging van Coppel in het centrum van Culiacán, Sinaloa, binnengingen om nachtelijke inventaristaken uit te voeren. Wat op routine leek, veranderde in een nachtmerrie. Rond 21:50 uur begon de brand. Wat volgde was een tragische keten van gebeurtenissen met onomkeerbare gevolgen.

Volgens de getuigenissen van werknemers en arbeiders in de omgeving waren de toegangen die dag gesloten: de deuren met hangsloten, afgesloten ramen en neergelaten metalen gordijnen. De vrouwen zaten vast zonder ontsnappingsmogelijkheid.

De brandweerlieden van Culiacán, samen met civiele beschermingsinstanties en personeel uit nabijgelegen gemeenten, werkten meer dan 13 uur om de vlammen te beheersen. Maar voor hen was het te laat. De combinatie van dichte rook, brand en geblokkeerde toegang maakte evacuatie onmogelijk.

Las víctimas fallecieron principalmente por asfixia. Tres de los cuerpos quedaron parcialmente calcinados. Se identificaron como: Ariana López Soto (24 años), Carmen Selene Moreno Zazueta (36 años), Verónica Picos Bastidas (22 años), Claudia Yaneth Bernal Delgado (25 años), Rosa Imelda Félix Gamboa y otra joven cuyo nombre también figura entre los registros.