Een paar nachten geleden maakte ik het mezelf comfortabel op de bank, met het idee iets te zien dat me een beetje uit de routine zou halen… En plotseling verscheen deze titel: Fair Play — of “Fair Play” in de Spaanse versie — een film die al iets te zeggen heeft op Netflix. Wat beloofde gewoon weer een drama te worden – hij, zij, kantoor, ambities – werd een geladen, gespannen, ongemakkelijke thriller die beetje bij beetje de machtsverhoudingen in een relatie met brute eerlijkheid doorbreekt.

Vanaf het begin grijpt de film. Emily en Luke — zij gespeeld door Phoebe Dynevor, hij door Alden Ehrenreich — zijn een jong, opkomend stel, stiekem verloofd terwijl ze werken bij een meedogenloos financieel bedrijf. Beiden blinken uit in hun werk- en persoonlijke sfeer. Er is chemie, medeplichtigheid, gedeelde dromen. Hun relatie is geboren in het geheim: niemand op kantoor weet dat ze samen zijn, wat dat vleugje verboden emotie toevoegt, die smaak van “we zouden niet zo moeten zijn” die meerdere keren nerveuze glimlachen oproept.

📌 BELANGRIJK: De video die met dit verhaal te maken heeft, is aan het einde van het artikel te vinden.

Maar natuurlijk wordt niet alles gedragen door passie en verlangen. Plotseling komt er een functie vrij—een promotie binnen het bedrijf—en wordt Emily gekozen. Die beslissing, onverwacht en transcendentaal, verandert niet alleen zijn taak: ze herstructureert ook het machtsevenwicht binnen het paar. Van de ene op de andere dag moet Luke, die zich voorstelde zijn eigen carrière te bekronen, zijn verloofde hem overtreffen.