Hij zag niet de handen die ooit experimentele vliegtuigen in het donker aan de grond hadden gezet, terwijl de helft van de systemen uitgevallen was.
‘Mevrouw,’ zei hij, terwijl hij kalm probeerde te blijven, ‘alles is in orde. Gaat u alstublieft terug naar uw plaats.’
Pauline keek hem recht aan.
“Je automatische piloot is uitgeschakeld. Je moet nu handmatig vliegen en dat gaat moeizaam.”
Zijn gezichtsuitdrukking veranderde.
Omdat ze gelijk had.
De kapitein was bewusteloos. De linkermotor viel uit. Het vliegtuig dreef richting verboden luchtruim en Mark verdronk achter de stuurknuppel.
Toch gaf zijn trots de doorslag, sterker dan zijn training.
‘Wat weet jij nou van vliegen?’ snauwde hij. ‘Wat is dat speldje op je jas? Iets van een cornflakesdoos?’
Pauline raakte de verkleurde zilveren dartpijl op haar revers aan.
Even maar was ze weer jong, staand op het asfalt van de Mojave-woestijn nadat ze een stervend prototype veilig aan de grond had gezet, terwijl ingenieurs haar aanstaarden alsof ze een wonder hadden gezien.
Toen maakte het vliegtuig een abrupte beweging.
