Tom was al maanden op zoek naar een nieuw huis voordat hij het eindelijk vond: een prachtig, blauw huis in een rustige straat, ruim maar toch gezellig. Het was perfect. Bijna té perfect.
‘Weet je zeker dat je deze wilt?’ had de makelaar gevraagd, aarzelend toen Tom enthousiast de papieren ondertekende.
‘Waarom zou ik dat niet doen?’ antwoordde hij.
Ze forceerde een glimlach, maar zei niets.
Pas later zou hij begrijpen waarom.
Het raam dat er niet hoort te zijn
Pas in zijn eerste week in het huis merkte Tom iets vreemds op.
Een enkel, schuin geplaatst raam vlak bij het dak. Het zat op een onhandige plek, in een hoek die nergens op sloeg.
Nog verontrustender?
Er was geen ruimte achter.
Binnen in het huis was er niets te zien, alleen een massieve muur waar het raam had moeten zitten.
Tom nam aan dat het decoratief was, een ontwerpfout of misschien een vergissing. Hij lachte het weg.
Totdat het begon te bewegen.
