“De pioenrozen werden geplant toen ik geboren werd.”
Bloemen groeien weer aan!
Ze klonk oprecht geïrriteerd.
“In plaats van me te bellen terwijl ik net op het punt sta te vertrekken voor mijn huwelijksreis, kun je misschien beter beginnen met schoonmaken. Jij bent de eigenaar. De bruiloft is voorbij.”
Toen hing ze op.
Enkele seconden stond ik in oma’s keuken met de stille telefoon in mijn hand.
Normaal gesproken zou Mason me hebben gezegd dat ik rustig moest blijven.
Hij zou hebben beloofd later met Brielle te praten.
Ditmaal keek hij naar de vernielde bedden.
En dan bij oma’s modderige kussen.
“Wat heb je nodig?”
Ik legde de telefoon neer.
“De tuinplattegrond van oma.”
Hij fronste zijn wenkbrauwen.
“Die enorme?”
“Die met alle afmetingen en alle planten.”
Ik liep de voorraadkast in.
Vervolgens haalde ik oma Penny’s oude cederhouten zaadkist naar beneden.
Binnenin zaten papieren pakketjes.
Touw.
Houten markeringen.
Haar nummerstempels.
Mason keek naar me.
“Wat ben je van plan?”
Ik pakte een leeg pakje op.
Op de voorkant staat een zwarte 1 gestempeld.
“Brielle zegt dat bloemen weer aangroeien.”
Toen keek ik hem aan.
“Ze zal erachter komen wat dat precies betekent.”
OMA’S KAART
Mason verdween in zijn studeerkamer.
Even later kwam hij terug met een lange kartonnen buis.
Voorzichtig trok hij een vergeeld laken tevoorschijn, bijna zo groot als de eettafel.
De tuinplattegrond van oma Penny.
Elk bloembed was met de hand getekend.
