Op een verlaten weg in de Smoky Mountains begaven de remmen het en onze auto stortte van de weg af. Terwijl ik vastzat onder het verwrongen metaal, verscheen er een vrachtwagenchauffeur bij het kapotte raam en fluisterde: “Doe alsof je dood bent… hij houdt je nog steeds in de gaten.” Pas nadat mijn stiefzoon eindelijk vertrokken was, onthulde de vreemdeling de waarheid die hij verborgen had gehouden.

Nu begreep ik het. Daniel had het eigendom niet tegen Evan beschermd.

Hij had geprobeerd te voorkomen dat Evan het als lokaas zou gebruiken.

De sirene klonk weer, nu dichterbij.

Martin greep in zijn regenjas en haalde er een klein zwart apparaatje uit, niet groter dan een luciferdoosje. Aan de zijkant knipperde een rood lampje.

“Wat is dat?”

“De recorder. Hij draait al sinds ik mijn vrachtwagen verliet.”

‘Heb je hem opgenomen?’