Hij had al heel wat berggezinnen ontmoet wier isolement ongewone gewoonten had voortgebracht, maar er was iets dat de gruwelen inspireerde dat verder ging dan louter excentriciteit. Ze sprak over Iron Hollow alsof het een plek buiten de normale wereld was, een vallei waar andere wetten golden en waar ze drie keer had geprobeerd te ontsnappen voordat het haar eindelijk was gelukt.
Blackwood liet dokter Alistair Finch komen, de enige formeel opgeleide arts van het graafschap, een serieuze man van begin zestig, die een rationeel-wetenschappelijk perspectief naar de bergen bracht, vaak in tegenspraak met het plaatselijke bijgeloof. Het onderzoek van dokter Finch vond plaats in de kleine ziekenkamer achter zijn kantoor, terwijl Blackwood in de gang wachtte, zijn pijp rokend en nadenkend over de implicaties van wat hij had gehoord.
Toen de dokter bijna een uur later naar buiten kwam, stond hij ernstig voor de dag. Het meisje vertoonde tekenen van ernstige en langdurige ondervoeding, meldde hij, evenals bewijs van lichamelijk misbruik, consistent met jarenlange harde behandeling. Haar tanden rotten door gebrek aan goede voeding. Haar ruggengraat vertoonde tekenen van ontwikkelingsschade, waarschijnlijk veroorzaakt door het dragen van zware lasten tijdens haar vormende jaren.
Ze had duidelijk een leven vol buitengewone ontberingen achter de rug, en haar verhaal, hoe verward ook, verdiende het om serieus genomen te worden. Maar het serieus nemen ervan betekende dat hij zich op een terrein begaf waar zelfs Blackwood zich ongemakkelijk bij voelde. De familie Shepherd van Iron Hollow was hem alleen bekend als een lokale legende, een van die vreemde bergclans die volledig afgezonderd leefden en waarover in één adem werd gesproken met spookverhalen en bakerpraatjes.
De weinigen die beweerden de Herders te hebben gezien, beschreven hen als stille, imposante figuren die misschien eens per jaar opdoken bij een afgelegen handelspost om bont en ginseng te ruilen voor zout en munitie. Ze bleven nooit lang en spraken nooit meer dan strikt noodzakelijk. De meeste lokale bewoners waren van mening dat het het beste was om zulke families met rust te laten, dat de bergen altijd al mensen hadden gehuisvest die volgens hun eigen regels leefden, en dat inmenging alleen maar tot bloedvergieten leidde.
Blackwood zelf had deze filosofie over het algemeen onderschreven. Maar Elizabeths getuigenis en de medische bevindingen van Dr. Finch lieten hem geen andere keuze. Als zelfs maar de helft van wat het meisje beschreef waar was, dan gebeurde er iets onuitsprekelijks in die holte, en het was zijn plicht om onderzoek te doen. Het probleem was dat hij vrijwel niets anders had dan het woord van een getraumatiseerde tiener wiens verhaal klonk als iets uit een koortsachtige droom.
Niemand in de streek had ooit een voet op het terrein van Shepherd gezet. Niemand wist hoeveel mensen er woonden of welke omstandigheden er achter de natuurlijke wanden van Iron Hollow heersten. Toen Blackwood in de stad rondvroeg naar mannen die bereid waren hem te vergezellen op een onderzoeksexpeditie, vond hij maar weinig vrijwilligers.
