Lang voordat het internet gewone mensen van de ene op de andere dag beroemd maakte, bevond een peuter genaamd Zach Strenkert zich in het middelpunt van de nationale belangstelling op een manier die geen enkel kind zou moeten meemaken.
Het was 1996, en de televisiewereld overdag zag er heel anders uit. Talkshows streden fel om kijkcijfers en verlegden vaak de grenzen van goede smaak en fatsoen om de aandacht van de kijkers te trekken. Van al deze programma’s had The Jerry Springer Show een reputatie opgebouwd voor controverse, drama en momenten die het publiek sprakeloos achterlieten.
In een bepaalde aflevering legden de camera’s iets vast dat kijkers decennialang bij zou blijven. Zachs ouders liepen het bekende podium op met hun zoontje in hun armen, en het publiek reageerde hoorbaar geschokt. Het jongetje dat ze vasthielden was pas 17 maanden oud – amper een jaar – maar woog al zo’n 32 kilo.
Om dat in perspectief te plaatsen: de meeste kinderen van die leeftijd wegen tussen de 9 en 11 kilo. Op 17 maanden leren peuters meestal net stabiel lopen, hun eerste woordjes zeggen en beginnen ze hun zelfstandigheid te tonen. Ze zijn klein genoeg om gemakkelijk opgetild te worden en licht genoeg om zonder veel moeite op de heup van een ouder gedragen te worden.
Zach was anders. Zijn postuur was zo ongewoon dat het bijna onbegrijpelijk leek. Hij woog meer dan veel kinderen in groep 1. Zelfs meer dan sommige kinderen in groep 2. Zijn verschijning op de nationale televisie leidde direct tot gesprekken in het hele land.
Kranten publiceerden verhalen over hem. Andere talkshows namen contact met hem op. En plotseling werd dit jongetje uit de staat New York landelijk bekend als ‘de baby van 32 kilo’. Het was een label dat hem de rest van zijn leven zou achtervolgen, of hij dat nu wilde of niet.
