Er waren foto’s van mijn omgevallen stoel, druppels die van het fornuis afdwarrelden en de vingerafdrukken van mijn moeder op het handvat van de waterkoker.
Toen zei Maria dat mijn vader één fout had gemaakt.
Hij had de telefoonapp voor de bewakingscamera’s uitgeschakeld, maar niet de cloudback-up.
Het hele gebeuren was opgenomen.
Ik dacht dat dat het ergste was.
Toen kwam Rebecca terug met een bewijszakje waarin mijn verlovingsring zat, bijna helemaal plat gebogen en met een bekraste diamant.
Het was al verbrijzeld voordat het kokende water me ook maar raakte.
Rechercheur Alvarez sloeg een andere bladzijde om en zei:
“Wij denken dat dit al veel eerder is begonnen.”
Vóór middernacht doorzochten agenten het kantoor van mijn vader en vonden een afgesloten dossier.
Binnenin zat een foto van mij toen ik acht jaar oud was, hand in hand met een klein meisje dat ik me niet herinnerde.
Op de achterkant stonden, in het handschrift van mijn moeder, zes woorden.
