Toen keek ze naar mijn laarzen en spuugde ze op mijn voeten.
Owen fluisterde: “Papa, ze heeft je bespuugd.”
“Ik heb het opgemerkt.”
“Ga je nu iets doen?”
‘Nog niet,’ zei ik. ‘Maar binnenkort wel.’
Ik wachtte nog een half uur. Karen klom op mijn picknicktafel en bracht een toast uit op haar “droomhuis” en haar “nieuwe begin”. De gasten applaudiseerden.
Toen heb ik gebeld.
‘Kom hier zo snel mogelijk,’ zei ik. ‘Dit moet je zien.’
Toen de gasten zich rond de verjaardagstaart verzamelden, werden de telefoons tevoorschijn gehaald en ging Karen met een taartmes zitten. Ze begonnen te zingen. Ik klom uit de achterklep van de auto en zei tegen mijn jongens: “Kom op!”
We wandelden rustig over het gazon. Het liedje stopte toen mensen ons opmerkten. Karen opende haar ogen en zag me.
