‘Wat denk je wel dat je aan het doen bent?’ vroeg ze.

Ik bleef op drie meter afstand van de tafel staan. “Karen,” zei ik, “ik heb een verjaardagscadeau voor je meegebracht.”

Ze fronste haar wenkbrauwen. “Waar heb je het over?”

Ik knikte naar Owen.

Hij rende naar de tafel, greep twee handenvol van de bodem van de taart en gooide het recht in Karens gezicht.

Drie seconden lang bewoog niemand. Haar haar, wimpers, tiara en witte jurk waren bedekt met glazuur. Toen pakte Caleb nog een stuk en gooide het naar een vrouw in de buurt. Daarna brak de chaos los. Kinderen begonnen met glazuur te gooien. Volwassenen in designerkleding deden mee. Iemand werd bespat en stootte zijn drankje om. De dj stond even stil, maar nam toen de beste beslissing van de dag: hij draaide het luidste nummer dat hij had.

De taartenstrijd duurde twaalf minuten.