Daniel: Ik sta voor de deur.
‘Wacht even,’ zei ik.
Daniel had de camera aan staan toen hij aanklopte.
Ik keek vanaf mijn bureau naar het videogesprek toen de deur van kamer 804 openging.
Ethan stond daar in een verkreukeld overhemd.
Achter hem leunde een lange brunette met gekruiste armen tegen het bed.
De kamer zag er precies zo uit als ik me had voorgesteld.
Champagne.
Twee glazen.
Overal kleren.
Daniel sprak op een professionele manier.
“Meneer, ik werk voor het hotelmanagement. Helaas is de geregistreerde betaalkaart niet meer geldig. We hebben zo snel mogelijk een andere betaalmethode nodig.”
Ethan werd bleek.