Hoge resolutie. Kristalhelder geluid.
De ruzie. De woede in Jakes ogen. De klap. Het onheilspellende geluid van zijn neus die tegen de koelkast kraakte. Linda die de telefoon uit zijn handen grist. Don die haar een diva noemt. Jake die over haar bebloede lichaam heen stapt om een biertje te pakken.
Alles was er. Elk beeld van hun wreedheid.
Maar Rachel stopte daar niet. Ze ging terug in de tijd. Dagen. Weken.
Ze vond opnames van Linda en Jake die aan de keukentafel zaten en “de deal” bespraken.
“Dat meisje van de bar,” zei Linda in een video van twee weken geleden, “ze eist nog steeds geld, Jake. We kunnen haar niet blijven betalen om te zwijgen over de beschuldigingen van aanranding.”
“Betaal het maar, mam,” zei Jake in de video. “Papa zei dat de rekening het aankan. We mogen absoluut niemand iets laten weten. Het zou mijn promotie verpesten.”
‘Goed dan,’ zuchtte Linda. ‘Maar dit is de laatste keer. Je moet voortaan voorzichtiger zijn.’
Rachel staarde naar het scherm, haar bloed stolde in haar aderen. Dit hadden ze al eerder gedaan. Er was weer een slachtoffer. Een meisje dat ze hadden betaald om te verdwijnen.
Ze klikte op “Alles downloaden”.
