Ik heb via officiële kanalen eerdere gespreksgegevens opgevraagd. Uit de meldingsgeschiedenis bleek dat er twee noodoproepen vanaf Emily’s nummer waren afgebroken, drie meldingen van overlast in de buurt en één welzijnscontrole die werd geannuleerd nadat Mark had beweerd dat ze op reis was.
Later die ochtend belde agent Mendoza vanuit de bewijseenheid.
De teruggevonden opname duurde eenenvijftig minuten.
Marks stem was onmiskenbaar. Hij bekende eerdere aanrandingen, beschreef hoe hij Emily had gedwongen te liegen tegen artsen en dreigde haar te vermoorden als ze weer contact met me opnam. Patricia was ook te horen die hem adviseerde Emily’s telefoon af te pakken en alles te verwijderen wat hem er schuldig uit zou kunnen laten zien.
Vervolgens verschoof de focus van de opname naar geld.
Mark eiste dat Emily documenten zou ondertekenen waarmee haar erfenis aan zijn bouwbedrijf werd overgedragen. Toen ze weigerde, herinnerde hij haar eraan dat Patricia haar handtekening al eens had gekopieerd en dat ze dat opnieuw kon doen.
Geweld en financiële diefstal waren hand in hand gegaan.
Ze hadden Emily geïsoleerd, haar toegang tot geld beperkt en haar ervan overtuigd dat schaamte iemand ervan zou weerhouden het patroon te onderzoeken.
Ze waren vergeten dat ze stiekem was begonnen met het opnemen van hun gedrag.
