Mijn tante belde om te zeggen dat ze had gehoord dat ik “overwoog de kinderen in de zomer mee te nemen”. Een neef vroeg of ik een stapelbed nodig had.
Een vriendin van mijn moeder uit de kerk zei dat Bethany “binnenkort dichter bij de familie zou zijn”. Ik had tegen niemand ja gezegd.
Op de een of andere manier was mijn antwoord al verwijderd.
De dag dat ik Richard Stevens belde, vond ik een flyer voor een schoolinzamelingsactie in mijn brievenbus, met Madisons naam erboven handgeschreven en mijn huisadres op de plek waar ‘ouder’ moest staan.
Bethany beweerde dat het niets voorstelde, gewoon iets wat ze had ingevuld toen ze even afgeleid was.
Richard was het daar niet mee eens.
Hij bekeek mijn opgeslagen berichten en zei dat ik moest stoppen met de situatie te behandelen alsof het om gekwetste gevoelens ging.
‘Dit is documentatie,’ zei hij.
“Ze leggen de basis.”
Wijzig je alarmcodes, verplaats reservesleutels, installeer camera’s binnen en buiten, en ga nergens met ze in gesprek zonder ervan uit te gaan dat ze je onder druk willen zetten.
