Vijfentwintig jaar lang stond Margaret vooral bekend om één ding: haar ongelooflijk lange haar.
Haar haar reikte tot ver onder haar knieën, was dik en van nature zilverkleurig, en wapperde overal waar ze ging. Vrienden, buren en zelfs volslagen vreemden spraken haar vaak aan om het te bewonderen. Sommigen vonden het prachtig, terwijl anderen zich afvroegen hoe ze het elke dag weer zo goed verzorgde.
Wat de meeste mensen niet wisten, was dat Margaret niet altijd van plan was geweest haar haar zo lang te houden.
Toen ze begin dertig was, kort na haar huwelijksjubileum met haar man Robert, besloot ze haar haar “een tijdje” te laten groeien. Aanvankelijk was het gewoon een persoonlijke uitdaging. Maar de jaren verstreken en het knippen ervan werd minder belangrijk. Voordat ze het besefte, was haar haar onderdeel van haar identiteit geworden.
In de loop der decennia ontwikkelde Margaret een complete routine voor de verzorging ervan. Het wassen was niet iets wat ze in een paar minuten kon doen. Het duurde vaak bijna een uur, gevolgd door nog een uur om het aan de lucht te laten drogen. Borstelen vergde geduld en het stylen beperkte zich meestal tot vlechten of simpele knotjes, omdat het gewicht ingewikkelde kapsels oncomfortabel maakte.
Robert bewonderde de toewijding van zijn vrouw, maar hij merkte ook hoeveel werk het haar was gaan kosten.
‘Weet je,’ zei hij dan met een glimlach, ‘je zou nog steeds net zo mooi zijn met korter haar.’
Margaret zou lachen.
“Ik heb het al zo lang. Waarom zou ik er nu mee stoppen?”
Het gesprek werd een speelse traditie in hun huwelijk. Om de paar maanden opperde Robert voorzichtig een nieuw kapsel, en elke keer weigerde Margaret beleefd.
‘Het hoort bij wie ik ben,’ antwoordde ze dan.
De jaren verstreken.
Hun kinderen werden volwassen, stichtten zelf gezinnen en maakten vaak de grap dat oma’s haar een eigen stoel verdiende aan de eettafel.
De kleinkinderen vonden het geweldig om haar te zien vlechten.
Buren herkenden haar al van een afstand vanwege de lange zilveren vlecht die over haar rug hing.
Het was haar handelsmerk geworden.
