Diep in de mistige, onherbergzame wildernis van de Appalachen, aan het einde van de 19e eeuw, was afzondering een manier van leven. Voor de bewoners van Milbrook Hollow had het ruige terrein zelfredzaamheid gesmeed en een hechte gemeenschap bevorderd, verbonden door geloof en wederzijds overleven. Maar achter de serene, door mist omhulde façade van een afgelegen boerderij vond een sinistere transformatie plaats, die zou culmineren in een van de meest verontrustende en diep verborgen familiemisdaden in de Amerikaanse geschiedenis. Dit is het aangrijpende, gedocumenteerde verhaal van Delilah McKenna, een gerespecteerde weduwe wiens verdraaide gevoel van goddelijke plicht haar ertoe dreef haar kinderen tot gevangenen en beulen te maken binnen een onvoorstelbaar imperium van mensenhandel en uitbuiting.
Het verhaal begint in de frisse herfst van 1884. De eerste vorst had de toppen van de Appalachen nog maar net een zilverachtige glans gegeven toen Delilah McKenna bij de pas losgemaakte aarde van het graf van haar man stond. Om haar heen waren haar vijf kinderen, in de leeftijd van acht tot zeventien jaar. Voor de gemeenschap die die dag bijeen was gekomen en hymnen zong die plechtig weerklonken tussen de bergwanden, belichaamde Delilah de christelijke deugd. Ze was een rouwende en toegewijde echtgenote, die nu voor de monumentale en schijnbaar onmogelijke taak stond om vijf jongens helemaal alleen in de wildernis op te voeden.
