Eleanor had bewijs nodig. Dat was elke ochtend een terugkerend thema. Maar elke middag zat ze aan Calebs tafel, keek ze toe hoe Lily haar huiswerk maakte met aangevreten potloden, en begreep ze dat haar stilte niet langer een kwestie van voorzichtigheid was. Het was lafheid vermomd als voorzichtigheid.
Drieënhalve week na de storm kwam Eleanor aan met een leren tas. Caleb werkte in de keuken omdat de werkplaats nog steeds gesloten was. Naast kleurpotloden, een oude laptop en Lily’s dinosaurusmok lagen achterstallige rekeningen.
Eleanor liet een kaart op tafel achter.
Caleb heeft het gelezen.
Eleanor Whitmore. Oprichter en ingenieur. Shaw Meridian Development.
De stilte viel zo zwaar dat zelfs Lily stopte met kleuren.
—Whitmore?
Eleanor knikte.
—Claire Whitmore is mijn dochter.
Caleb stond langzaam op.
—Uw dochter probeert mijn straat te kopen.
-Ik weet.
—Uw dochter heeft mijn bedrijf gesloten.
