Om middernacht belde het ziekenhuis. Mijn dochter was afgezet op de spoedeisende hulp, mishandeld door een groep onaantastbare erfgenamen, een bende studievrienden.

Om middernacht belde het ziekenhuis. Mijn dochter was afgezet op de spoedeisende hulp, mishandeld door een groep onaantastbare erfgenamen, een bende studievrienden.

“Dit is Raven,” zei ik in de leegte, mijn stem volledig emotieloos. “Ik heb de complete operationele bestanden van het Sterling Pack nodig. Ik ga in actieve modus. Code: Blackout.”

De schaduw van de raaf

De kelder van mijn charmante huis in de buitenwijk had al tien jaar geen daglicht meer gezien. Het was geen opslagruimte voor oude winterjassen of tuingereedschap; het was een kooi van Faraday.

Zittend in het licht van drie high-definition schermen weerkaatste het blauwe licht in mijn ogen. Ik was niet langer bezig met gipskruid. Ik analyseerde nauwgezet de versleutelde bankafschriften van Julian Sterling. De bestanden die Raven had opgevraagd, waren binnen een uur binnen. De “Sterling Pack” bestond uit vier onaantastbare erfgenamen: Leo Sterling, de alfa; Grant, de spierbundel; Chloe, de sociopathische cheerleader; en Toby, de slijmbal die hun escapades systematisch filmde.

Mijn vingers vlogen over het mechanische toetsenbord met een behendigheid die me angst aanjoeg. Met slechts een paar toetsaanslagen omzeilde ik de firewall van Sterling Global. Ik vond een offshore-rekening met veertig miljoen dollar – niet-aangegeven illegaal verkregen geld, bedoeld om buitenlandse functionarissen om te kopen. Ik maakte het volledige bedrag over naar een ontraceerbaar netwerk van humanitaire organisaties in Oost-Europa.

WordPress Cookie Notice by Real Cookie Banner