Omdat ik dacht dat één beslissende wond sneller zou genezen dan de langzame angst waarmee ik al die tijd had geleefd.
Ik hou niet van je.
Ik had het twee keer gezegd.
Elena verliet die avond ons huis.
Ik ben teruggegaan naar de brief.
Ik heb geprobeerd je te bellen toen ik het ontdekte.
Ik heb het drie keer geprobeerd.
De eerste keer vertelde iemand van uw kantoor me dat u op reis was.
De tweede keer werd ik overgeplaatst naar de juridische afdeling.
De derde keer vertelde een vrouw me heel vriendelijk dat u had verzocht om geen persoonlijk contact.
Luke, ik wil dat je me gelooft als ik zeg dat ik je nooit met een baby wilde opsluiten.
Ik moest bijna lachen.
Het geluid klonk vervormd.
Elena had ooit vijftien minuten lang gedebatteerd of het aannemen van een gratis dessert in een restaurant wel gelijkstond aan misbruik maken van mijn naam.
Het idee dat ze een kind zou gebruiken om iemand in de val te lokken, was absurd.
Ik bleef lezen.
Ik besloot het je persoonlijk te vertellen.
Toen kwam Daniël.
Mijn handen bewogen niet meer.
Aan de andere kant van de kamer draaide Marco zich om.
