Hij was net zijn slaapkamer binnengestapt toen er plotseling een hand uit de duisternis tevoorschijn kwam.
Koude vingers drukten hard op zijn mond.
“Maak geen geluid.”
Het was de dienstmeid.
Elena trok hem achteruit de inloopkast in, sloeg de deur dicht en hield hem daar vast, haar hand nog steeds op zijn lippen.
Zijn hart ging niet sneller kloppen.
Zijn instincten gaven geen aanleiding tot paniek.
Maar haar handen trilden.
Door de smalle kier in de kastdeur zag Vincent de slaapkamerlampen aangaan.
Voetstappen.
Niet die van haar.
