Ramira’s handen begonnen opnieuw te trillen, maar dit keer van schrik in plaats van wanhoop.
‘Waar hadden ze ruzie over?’ vroeg Méndez.
‘Geld,’ antwoordde Salomé. ‘En iets wat mijn vader verraad noemde.’
De kolonel voelde een koude sensatie langs zijn ruggengraat kruipen.
In het officiële rapport stond dat het slachtoffer, de echtgenoot van Ramira, plotseling en zonder waarschuwing was aangevallen.
Er wordt geen melding gemaakt van een ruzie.
Er werd eerder nergens vermeld dat Mateo aanwezig was.
‘Wat is er toen gebeurd?’, vroeg Méndez langzaam.
Salomé’s stem werd nog zachter.
‘Ik hoorde iets vallen… zoiets als een stoel,’ zei ze. ‘Toen schreeuwde mijn vader nog een keer, en daarna werd het weer stil.’
Ramira bedekte haar mond, de tranen stroomden opnieuw over haar wangen.
